Uretriti Jo-Gonokoksik: Simptomat, Shkaqet dhe Trajtimi
SHËNDETI A–Z · INFEKSIONET UROGJENITALE
Uretriti jo-gonokoksik: simptomat, shkaqet dhe trajtimi
Uretriti jo-gonokoksik (NGU) është inflamacion i uretrës që nuk shkaktohet nga gonokoku. Simptomat e zakonshme përfshijnë djegie gjatë urinimit, sekrecione ose acarim uretral. Analizat ndihmojnë në përcaktimin e shkaktarit dhe trajtimit.
Shumë infeksione shkaktare transmetohen seksualisht, por jo çdo inflamacion i uretrës është infektiv. Partnerët mund të kenë nevojë për testim dhe trajtim për të parandaluar riinfektimin.
Tre mesazhe kryesore
- • Klamidia dhe Mycoplasma genitalium janë shkaktarë të rëndësishëm.
- • NAAT/PCR ndihmon në identifikimin e klamidies dhe gonorresë.
- • Trajtimi dhe vlerësimi i partnerëve ulin riinfektimin.
Çfarë është uretriti jo-gonokoksik?
Uretriti jo-gonokoksik (NGU/UJG) është inflamacion i uretrës, kanalit që nxjerr urinën nga trupi, kur Neisseria gonorrhoeae nuk identifikohet si shkaktar. Nuk është gjithmonë infeksion: acarimi mekanik ose kimik mund të japë simptoma të ngjashme. Termi përdoret kryesisht për uretritin te meshkujt; te gratë është e rëndësishme të dallohen uretriti, cerviciti, vaginiti dhe infeksioni urinar.
Cilët mikroorganizma e shkaktojnë?
Chlamydia trachomatis është shkaktar i rëndësishëm; Mycoplasma genitalium lidhet veçanërisht me uretritin persistent ose të përsëritur. Trichomonas vaginalis, HSV dhe adenovirusi mund të jenë shkaktarë në rrethana specifike. Roli i shumë llojeve të Ureaplasma nuk është i qartë dhe analiza rutinë për to nuk rekomandohet. Nuk duhet të përdoret emërtimi i vjetër “Haemophilus vaginalis” si shkaktar rutinë. Në një pjesë të rasteve nuk gjendet mikrob i identifikueshëm.
| Shkaktari | Rëndësia |
|---|---|
| Chlamydia trachomatis | Shkaktar i rëndësishëm i NGU |
| Mycoplasma genitalium | I shpeshtë në uretritin persistent |
| Trichomonas vaginalis | I rëndësishëm në disa popullata |
| HSV / adenovirusi | Shkaktarë më pak të zakonshëm |
| Irritim jo-infektiv | Nuk kërkon domosdoshmërisht antibiotik |
Si transmetohet?
Infeksionet shkaktare mund të transmetohen përmes kontakteve seksuale vaginale, anale dhe, sipas mikrobit, orale. Uretriti nga irritimi ose trauma nuk është sëmundje seksualisht e transmetueshme. Partneri mund të ketë infeksion pa simptoma; mungesa e simptomave nuk e përjashton nevojën për testim.
Cilat janë simptomat?
Tek meshkujt, djegia gjatë urinimit, sekrecionet nga uretra, kruajtja ose acarimi i hapjes uretrale janë shenja tipike. Ndonjëherë infeksioni nuk jep simptoma. Tek gratë, djegia urinare, sekrecionet vaginale, dhimbjet pelvike ose gjakderdhja e pazakontë mund të tregojnë cervicit, infeksion urinar ose problem tjetër; nuk duhet supozuar automatikisht NGU.
Kur kërkohet urgjenca?
- • Dhimbje e fortë e papritur e testikulit ose skrotum i fryrë.
- • Pamundësi për të urinuar.
- • Temperaturë dhe dhimbje të forta të barkut të poshtëm ose gjendje e rënduar.
Cilat analiza duhen bërë?
Mjeku vlerëson simptomat dhe kërkon prova të inflamacionit uretral, si sekrecione të dukshme, mikroskopi ose leukocite në urinën e parë. Testet molekulare NAAT/PCR, shpesh nga urina e parë te meshkujt, përdoren për klamidien dhe gonorrenë. Sipas historisë seksuale mund të nevojiten mostra nga fyti ose rektumi. Për simptoma të vazhdueshme merren në konsideratë analizat për M. genitalium dhe T. vaginalis. Mund të rekomandohen edhe testet për HIV dhe sifilizin.
- • Urina e parë për testim NAAT të klamidies dhe gonorresë.
- • Vlerësim për inflamacionin uretral.
- • Testim i mëtejshëm në raste persistente sipas historisë dhe rrezikut.
Si trajtohet uretriti jo-gonokoksik?
Sipas udhëzimeve të CDC, doksiciklina është trajtimi fillestar i rekomanduar për NGU kur diagnostikohet, ndërsa azitromicina përdoret si alternativë në rrethana të caktuara. Eritromicina nuk rekomandohet më si alternativë rutinë. Përzgjedhja bëhet nga mjeku në bazë të diagnozës, shtatzënisë, alergjive dhe rezultateve. Mos merrni antibiotikë pa vlerësim: trajtimi i gabuar mund të përkeqësojë rezistencën bakteriale.
Çfarë ndodh kur simptomat vazhdojnë?
Kur simptomat përsëriten, mjeku kontrollon përfundimin e terapisë dhe rieksponimin ndaj një partneri të patrajtuar. Duhet provuar sërish inflamacioni para se të jepen antibiotikë të tjerë. Mycoplasma genitalium mund të kërkojë trajtim me faza, të orientuar nga testimi i rezistencës kur është i disponueshëm; në situata specifike përdoret edhe moksifloksacina nën mbikëqyrje mjekësore. Dhimbja kronike pelvike mund të ketë shkak tjetër. Lexoni për artritin reaktiv si një ndërlikim të mundshëm të disa infeksioneve.
Çfarë duhet të bëjnë partnerët seksualë?
Sipas udhëzimeve të CDC për NGU, partnerët seksualë gjatë 60 ditëve të fundit duhet të referohen për vlerësim, analiza dhe trajtim të përshtatshëm. Shmangni kontaktet seksuale derisa ju dhe partneri/partnerët të keni përfunduar trajtimin e rekomanduar dhe simptomat të jenë zgjidhur. Në rast klamidie, gonorreje ose trikomonaze shpesh rekomandohet ritestim rreth tre muaj pas trajtimit për shkak të mundësisë së riinfektimit.
Si të parandaloni NGU dhe komplikacionet?
Përdorni prezervativin në mënyrë korrekte, kryeni testim sipas rrezikut, shmangni marrëdhëniet gjatë trajtimit dhe njoftoni partnerët kur diagnostikohet një infeksion seksualisht i transmetueshëm. Dhimbja e fortë testikulare, ënjtja e skrotumit, temperatura, dhimbja e fortë pelvike ose pamundësia për të urinuar kërkojnë vlerësim urgjent: mund të ketë diagnoza të tjera që duhen përjashtuar.
Si dallohet uretriti nga cistiti, gonorrea dhe prostatiti?
| Gjendja | Shenjat që mund të dallohen | Çfarë nevojitet? |
|---|---|---|
| Uretriti jo-gonokoksik | Sekrecion uretral, djegie, acarim; nganjëherë pa simptoma | Dëshmi e inflamacionit dhe testim NAAT për shkaktarët kryesorë |
| Gonorrea | Mund të japë simptoma shumë të ngjashme, shpesh sekrecion uretral | Testim specifik për gonokokun; nuk dallohet me siguri vetëm nga simptomat |
| Cistiti | Urinim i shpeshtë, urgjencë urinare, djegie dhe ndonjëherë dhimbje mbi pubis | Analiza urine dhe, kur indikohet, urinokulturë |
| Prostatiti / dhimbja pelvike | Dhimbje në perineum ose legen, simptoma urinare, ndonjëherë temperaturë | Vlerësim mjekësor i veçantë; jo çdo rast është infeksion bakterial |
Te gratë, sekrecionet vaginale, dhimbja pelvike dhe gjakderdhja pas marrëdhënieve mund të kërkojnë vlerësim për cervicit, vaginit ose sëmundje inflamatore pelvike, jo vetëm për uretrit. Për dallimin nga infeksioni urinar, shihni artikullin për cistitin.
Çfarë do të thotë analiza NAAT/PCR dhe si merret mostra?
NAAT është një test molekular që kërkon materialin gjenetik të mikroorganizmit. Për meshkujt zakonisht preferohet urina e parë e rrjedhjes (first-void/first-catch), jo domosdoshmërisht mostra e mesit të rrjedhjes që përdoret shpesh për urinokulturë. Laboratori jep udhëzime për sasinë, kohën dhe kushtet e marrjes së mostrës. Nëse ka ekspozim anal ose oral, mjeku mund të kërkojë edhe mostra rektale ose faringeale sipas infeksionit të dyshuar.
Një analizë e përgjithshme e urinës mund të tregojë shenja inflamacioni, por nuk zëvendëson NAAT për klamidien dhe gonorrenë. Urinokultura standarde mund të jetë negative edhe kur ekziston një infeksion seksualisht i transmetueshëm. Te pacientët me shenja të vazhdueshme, nuk është gjithmonë e dobishme të përsëriten pa kriter të gjitha testet; vlerësimi klinik orienton kontrollin.
Sa kohë zgjasin simptomat pas fillimit të trajtimit?
Djegia dhe sekrecionet zakonisht fillojnë të pakësohen pas nisjes së terapisë efektive, por përmirësimi nuk është i menjëhershëm te të gjithë. Mos e ndërprisni mjekimin vetëm sepse ndiheni më mirë. Nëse simptomat përkeqësohen, shfaqen shenja të reja ose vazhdojnë pas përfundimit të trajtimit, kontaktoni mjekun për rivlerësim, jo për të shtuar vetë një antibiotik të dytë.
Për pacientët me klamidia, gonorre ose trikomonazë të konfirmuar, udhëzimet e CDC rekomandojnë shpesh ritestim afërsisht tre muaj pas trajtimit për të zbuluar riinfektimin. Kjo nuk është e njëjta gjë me testin e shërimit të menjëhershëm, i cili kërkohet vetëm në rrethana të caktuara dhe varet nga mikroorganizmi dhe terapia.
Çfarë duhet të bëni gjatë trajtimit?
- • Merrni terapinë sipas recetës, duke respektuar kohëzgjatjen e rekomanduar.
- • Shmangni marrëdhëniet seksuale deri sa ju dhe partneri/partnerët të keni përfunduar trajtimin dhe simptomat të jenë zgjidhur.
- • Mos u mbështetni vetëm te fakti që partneri nuk ka simptoma; kërkoni vlerësim dhe testim sipas udhëzimit të mjekut.
- • Nëse jeni shtatzënë, mund të jeni shtatzënë ose ushqeni me gji, njoftoni mjekun përpara zgjedhjes së barnave.
- • Mos ndani antibiotikët me partnerin dhe mos përdorni mbetje nga receta të mëparshme.
Kur nevojitet specialisti?
Këshillohet konsultë me urologun ose infektologun nëse uretriti përsëritet pas trajtimit të përshtatshëm, testi për Mycoplasma genitalium rezulton pozitiv dhe trajtimi dështon, ka dhimbje pelvike që zgjat mbi tre muaj ose ka dyshim për epididimit, prostatit apo problem strukturor të traktit urinar. Nëse ka dhimbje të papritur dhe të fortë në testikul, mos prisni vizitë rutinë: nevojitet vlerësim urgjent për të përjashtuar torsionin testikular.
Pyetje të shpeshta (FAQ)
A është NGU i njëjtë me gonorrenë?
Jo. NGU është inflamacion uretral që nuk i atribuohet gonokokut, por të dyja kërkojnë vlerësim dhe testim të përshtatshëm.
Cili është shkaktari më i shpeshtë?
Klamidia është një shkaktar kryesor; një pjesë e rasteve nuk kanë shkaktar të identifikuar.
A mund të kem NGU pa sekrecione?
Po. Mund të ketë djegie, irritim ose mungesë simptomash.
A është gjithmonë seksualisht i transmetueshëm?
Jo. Edhe irritimi ose dëmtimi mekanik mund të shkaktojnë inflamacion uretral.
A mjafton analiza e zakonshme e urinës?
Jo gjithmonë; për klamidien dhe gonorrenë përdoren teste NAAT/PCR.
A duhet testuar edhe gonorrea?
Po, testimi për klamidien dhe gonorrenë rekomandohet te meshkujt me NGU të dyshuar ose të konfirmuar.
A trajtohet NGU me antibiotikë?
Kur është infektiv, po; zgjedhja varet nga diagnoza dhe rekomandimi mjekësor.
Pse jo azitromicinë për të gjithë?
Rezistenca ndaj makrolideve, veçanërisht te Mycoplasma genitalium, kufizon përdorimin e pakontrolluar.
Kur kontrollohet Mycoplasma genitalium?
Zakonisht në NGU të vazhdueshëm ose të përsëritur pas trajtimit fillestar.
A duhen testuar partnerët?
Po, partnerët seksualë të 60 ditëve të fundit duhet të vlerësohen sipas CDC.
Kur lejohet rifillimi i kontakteve seksuale?
Pas përfundimit të trajtimit të rekomanduar për të dy partnerët dhe zgjidhjes së simptomave.
A mund të rikthehet sëmundja?
Po, për shkak të riinfektimit, trajtimit joefektiv ose një shkaku tjetër.
A lidhet NGU me infertilitetin?
Disa infeksione shkaktare mund të kenë ndërlikime riprodhuese; rreziku varet nga shkaktari dhe vendi i infeksionit.
Kur nevojitet urgjencë?
Në dhimbje të forta testikulare, ënjtje të skrotumit, temperaturë me sëmundje të rëndë, dhimbje të forta pelvike ose pamundësi urinimi.
Artikuj të lidhur
Referencat mjekësore
Keni pyetje jo urgjente?
Mund të bëni një pyetje. Për shenjat urgjente kërkoni menjëherë kujdes mjekësor.
